konjugowalny
In der Sprachwissenschaft: Ein Verb, das nach den Regeln der Konjugation gebeugt werden kann.
W językoznawstwie: Czasownik, który może być odmieniany zgodnie z regułami koniugacji.
-
Dieses Verb ist im Deutschen leicht konjugierbar.— To czasownik w języku niemieckim łatwy do odmiany.
-
Ist das Wort 'sein' als Adjektiv konjugierbar?— Czy słowo „sein” jako przymiotnik podlega odmianie?
-
Die Liste enthält nur konjugierbare Verben.— Lista zawiera tylko czasowniki, które można koniugować.
Синонимы
Антонимы