rozstrzygający, jednoznaczny
Einen logischen Schluss zulassend, schlüssig oder beweisend.
Pozwalający na wyciągnięcie logicznego wniosku; spójny lub dowodzący.
-
Die Studie liefert eine konklusive Antwort auf die Frage.— Badanie daje jednoznaczną odpowiedź na to pytanie.
-
Seine Argumentation war absolut konklusiv.— Jego argumentacja była całkowicie przekonująca.
-
Wir benötigen konklusive Beweise für diesen Fall.— Potrzebujemy rozstrzygających dowodów w tej sprawie.
Синонимы
Антонимы