Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

käfigen

[ˈkɛfɪɡn̩]
По слогам |fi|gen
◆ Грамматический конструктор
Управление
jdn. in einen Käfig käfigen A— włożyć kogoś do klatki.
„Die Wärter käfigten die Tiere in kleine Boxen."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
käfigen
Präteritum
käfigte
Partizip II
hat gekäfigt
§Значения
kajdować
Ein Tier in einen Käfig sperren oder darin halten.
Zamykać zwierzę w klatce lub trzymać je w niej.
нейтральное
  1. Das kranke Kaninchen wurde in einem viel zu kleinen Käfig gekäfigt.
    — Chore króliczko zostało zamknięte w klatce znacznie za małej.
  2. Man sollte wilde Tiere niemals käfigen.
    — Nigdy nie należy trzymać dzikich zwierząt w klatkach.
Синонимы
Антонимы
ograniczać, więzić
Einen Menschen oder eine Gruppe einschränken oder in eine gefühlte Gefangenschaft bringen.
Ograniczyć człowieka lub grupę lub umieścić ich w odczuwanym więzieniu.
разговорное
☞ Często metaforycznie oznacza utratę wolności.
  1. Ich fühle mich in diesem Büro wie gekäfigt.
    — Czuję się w tym biurze jak w klatce.
  2. Sie hat sich durch die starren Regeln gekäfigt gefühlt.
    — Czuła się uwięziona przez te sztywne reguły.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich käfige
du kägifst
er/sie/es käfigt
wir käfigen
ihr käfigt
sie/Sie käfigen
Präteritum претеритум
ich käfigte
du käfigtest
er/sie/es käfigte
wir käfigten
ihr käfigtet
sie/Sie käfigten
Imperativ императив
käfig(e) (du)
käfigen wir
käfigt (ihr)
käfigen Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich käfige
du käfigest
er/sie/es käfige
wir käfigen
ihr käfiget
sie/Sie käfigen
Konjunktiv II конъюнктив II
ich käfigte
du käfigtest
er/sie/es käfigte
wir käfigten
ihr käfigtet
sie/Sie käfigten
Partizip партицип
käfigend Präsens
gekäfigt Perfekt
Infinitiv инфинитив
käfigen
zu käfigen
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке