iniş
Sich im Prozess des Landens befindend, kurz vor dem Aufsetzen auf dem Boden.
İniş sürecinde olan, yere temas etmek üzere olan.
☞ “landen” fiilinin I. Partisipi, sıfat olarak kullanılır.
-
Das landende Flugzeug ist sehr laut.— İniş yapan uçak çok gürültülüdür.
-
Wir beobachteten das landende Raumschiff.— İniş yapan uzay gemisini izledik.
-
Die landende Fähre nähert sich dem Kai.— İniş yapan feribot iskeleye yaklaşıyor.