zorunlu, mecburi
Etwas, das zwingend vorgeschrieben oder obligatorisch ist.
Zorunlu olarak belirlenmiş veya mecburi olan bir şey.
☞ Genellikle yasal veya idari bağlamlarda kullanılır.
-
Die Teilnahme an der Schulung ist mandatorisch.— Eğitime katılım zorunludur.
-
Das Ausfüllen dieses Formulars ist mandatorisch.— Bu formu doldurmak zorunludur.
-
Es handelt sich um eine mandatorische Maßnahme.— Bu, zorunlu bir önlemdir.
Синонимы
Антонимы