maunzen

[ˈmaʊntsn̩]

По слогам maun|zen

◆ Грамматический конструктор

Управление

über + Dativ maunzen A— narzekać na coś, używając przyimka „über” i celownika

„Er maunzt ständig über das schlechte Wetter."

gegen + Akkusativ maunzen A— protestować przeciwko komuś/komuś i czemuś/czemuś

„Sie maunzt gegen die neuen Regeln."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

maunzen

Präteritum

maunzte

Partizip II

hat gemaunzt

§Значения

mruczeć, burczeć

Unzufriedenheit oder Unmut durch leises, monotones Murmeln ausdrücken.

Wyrażać niezadowolenie lub niechęć poprzez ciche, monotonne mruczenie.

разговорное

Er maunzte leise vor sich hin.

— Mruczał cicho pod nosem.
Warum hast du so laut gemaunzt?

— Dlaczego tak głośno miauczałeś?

Синонимы

nörgeln·meckern·jammern

narzekać, użalać się

Sich über Kleinigkeiten beschweren oder ständig nörgeln.

Skarżyć się na drobiazgi lub ciągle narzekać.

разговорное

☞ Często używane w znaczeniu ciągłego, irytującego narzekania.

Hör auf, ständig über das Wetter zu maunzen!

— Przestań ciągle narzekać na pogodę!
Sie hat den ganzen Tag nur gemaunzt.

— Cały dzień tylko miauła.
Er maunzte ständig gegen die neuen Vorschriften am Arbeitsplatz.

— Ciągle narzekał na nowe przepisy w miejscu pracy.

Антонимы

loben·zustimmen

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

ich	maunze
du	maunzst
er/sie/es	maunzt
wir	maunzen
ihr	maunzt
sie/Sie	maunzen

Präteritum претеритум

ich	maunzte
du	maunztest
er/sie/es	maunzte
wir	maunzten
ihr	maunztet
sie/Sie	maunzten

Imperativ императив

—
maunze	(du)
—
maunzen	wir
maunzt	(ihr)
maunzen	Sie

Konjunktiv I конъюнктив I

ich	maunze
du	maunzest
er/sie/es	maunze
wir	maunzen
ihr	maunzest
sie/Sie	maunzen

Konjunktiv II конъюнктив II

ich	maunzte
du	maunztest
er/sie/es	maunzte
wir	maunzten
ihr	maunztet
sie/Sie	maunzten

Partizip партицип

maunzend	Präsens
gemaunzt	Perfekt

Infinitiv инфинитив

maunzen

zu maunzen

§Связанные слова

beschweren·kritisieren·brummen