Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

prononcieren

[pʁonɔ̃ˈsiːʁən]
По слогам pro|non|cie|ren
◆ Грамматический конструктор
Управление
etwas prononcieren A— coś wymawiać
„Er kann die französischen Wörter sehr klar prononcieren."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
prononcieren
Präteritum
prononcierte
Partizip II
hat prononciert
§Значения
wymawiać, artykulować
Worte oder Laute artikulieren oder aussprechen.
Artykulować lub wymawiać słowa lub dźwięki.
возвышенное терминологическое
☞ Obecnie używa się tego słowa rzadziej niż „artikulieren” lub „aussprechen”.
  1. Er prononcierte jedes Wort sehr deutlich.
    — Wymawiał każde słowo bardzo wyraźnie.
  2. Die Schauspielerin hat die schwierigen Passagen kaum prononciert.
    — Aktorka ledwo wyraźnie wypowiedziała te trudne fragmenty.
Синонимы
ogłosić, oznajmić
Etwas förmlich oder feierlich verkünden oder erklären.
Coś formalnie lub uroczyście ogłosić lub oznajmić.
возвышенное
  1. Der König prononcierte seine Entscheidung vor dem Volk.
    — Król ogłosił swoją decyzję przed ludem.
  2. Sie hat das Urteil feierlich prononciert.
    — Uroczyście i z naciskiem wypowiedziała wyrok.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich prononciere
du prononcierst
er/sie/es prononciert
wir prononcieren
ihr prononciert
sie/Sie prononcieren
Präteritum претеритум
ich prononcierte
du prononciertest
er/sie/es prononcierte
wir prononcierten
ihr prononciertet
sie/Sie prononcierten
Imperativ императив
prononziere (du)
prononcieren wir
prononciert (ihr)
prononcieren Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich prononciere
du prononcierest
er/sie/es prononciere
wir prononcieren
ihr prononcieret
sie/Sie prononcieren
Konjunktiv II конъюнктив II
ich prononcierte
du prononciertest
er/sie/es prononcierte
wir prononcierten
ihr prononciertet
sie/Sie prononcierten
Partizip партицип
prononcierend Präsens
prononciert Perfekt
Infinitiv инфинитив
prononcieren
zu prononcieren
§Связанные слова

Сообщить об ошибке