kaba, yaramaz, kavgacı
In einer Weise, die einem Raufhals oder einer räfartigen Person ähnelt; grob, ungestüm oder streitlustig.
Bir kavgacıya veya hırçın bir kişiye benzeyen bir şekilde; kaba, azgın veya kavgacı.
☞ Genellikle kontrolsüz, neredeyse agresif bir davranışa işaret eder.
-
Er hat sich gestern sehr räfartig benommen.— Dün çok kaba davrandı.
-
Das war ein räfartiges Verhalten von ihm.— Onun bu davranışı tuhaf ve garipti.
-
Die Menge wurde plötzlich räfartig.— Kalabalık aniden gerginleşti.
Синонимы
Антонимы