Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

spöneln

[ˈspøːln̩]
По слогам spö|neln
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
spöneln
Präteritum
spönelte
Partizip II
hat gespönelt
§Значения
głupoty robić, bawić się głupotami
Etwas mit einem Spösel oder einer Spöselung (einer kleinen, oft albernen oder unbedeutenden Handlung) tun.
Robić coś za pomocą jakiegoś wybryku lub głupstwa (małego, często głupiego lub nieistotnego działania).
разговорное
  1. Er spönelt nur vor sich hin.
    — On po prostu mamrocze pod nosem.
  2. Wir haben den ganzen Nachmittag gespönelt.
    — Całe popołudnie się bawiliśmy.
Синонимы
Антонимы
marudzić, zajmować się bzdurami
Sich mit unwichtigen oder albernen Dingen beschäftigen, um Zeit zu vertreiben.
Zajmować się nieistotnymi lub głupimi rzeczami, aby zabić czas.
разговорное
  1. Hör auf zu spöneln und fang endlich an!
    — Przestań się wymówki szukać i wreszcie zacznij!
  2. Sie spönelt mit den alten Papieren.
    — Bawi się starymi papierami.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich spönle
du spönelst
er/sie/es spönelt
wir spöneln
ihr spönelt
sie/Sie spöneln
Präteritum претеритум
ich spönelte
du spöneltest
er/sie/es spönelte
wir spönelten
ihr spöneltet
sie/Sie spönelten
Imperativ императив
spönle (du)
spöneln wir
spönelt (ihr)
spöneln Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich spönle
du spönelest
er/sie/es spönle
wir spöneln
ihr spönlet
sie/Sie spöneln
Konjunktiv II конъюнктив II
ich spönelte
du spöneltest
er/sie/es spönelte
wir spönelten
ihr spöneltet
sie/Sie spönelten
Partizip партицип
spönelnd Präsens
gespönelt Perfekt
Infinitiv инфинитив
spöneln
zu spöneln
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке