Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

surjektieren

[surjɛkˈtiːʁən]
По слогам sur|jek|tie|ren
◆ Грамматический конструктор
Управление
etw. in etw. (Akk.) surjektieren A— przekształcać coś w coś (w bierniku).
„Die Funktion surjektiert die Menge A in die Menge B."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
surjektieren
Präteritum
surjektierte
Partizip II
hat surjektiert
§Значения
surjektować
In der Mathematik eine Abbildung definieren, bei der jedes Element der Zielmenge mindestens einmal als Bild eines Elements der Definitionsmenge erscheint.
W matematyce definiuje się odwzorowanie, w którym każdy element zbioru docelowego pojawia się co najmniej raz jako obraz jakiegoś elementu ze zbioru definicyjnego.
терминологическое
  1. Die Funktion surjektiert auf die Menge der reellen Zahlen.
    — Funkcja ta jest suriekcją na zbiór liczb rzeczywistych.
  2. Wir haben die Abbildung erfolgreich surjektiert.
    — Pomyślnie wykonaliśmy odwzorowanie suriektywne.
  3. Der Mathematiker surjektiert die Abbildung in die Zielmenge.
    — Matematyk odwzorowuje funkcję na zbiór docelowy.
Синонимы
Антонимы
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich surjektiere
du surjektierst
er/sie/es surjektiert
wir surjektieren
ihr surjektiert
sie/Sie surjektieren
Präteritum претеритум
ich surjektierte
du surjektiertest
er/sie/es surjektierte
wir surjektierten
ihr surjektiertet
sie/Sie surjektierten
Imperativ императив
surjektiere (du)
surjektieren wir
surjektiert (ihr)
surjektieren Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich surjektiere
du surjektierest
er/sie/es surjektiere
wir surjektieren
ihr surjektieret
sie/Sie surjektieren
Konjunktiv II конъюнктив II
ich surjektierte
du surjektiertest
er/sie/es surjektierte
wir surjektierten
ihr surjektiertet
sie/Sie surjektierten
Partizip партицип
surjektierend Präsens
surjektiert Perfekt
Infinitiv инфинитив
surjektieren
zu surjektieren
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке