сур’єктувати
In der Mathematik eine Abbildung definieren, bei der jedes Element der Zielmenge mindestens einmal als Bild eines Elements der Definitionsmenge erscheint.
У математиці — визначення відображення, при якому кожен елемент множини значень з’являється принаймні один раз як образ елемента множини визначення.
-
Die Funktion surjektiert auf die Menge der reellen Zahlen.— Ця функція є сюр’єктивною на множині дійсних чисел.
-
Wir haben die Abbildung erfolgreich surjektiert.— Ми успішно здійснили сюр’єктивне відображення.
-
Der Mathematiker surjektiert die Abbildung in die Zielmenge.— Математик відображає множину в цільову множину сюр’єктивно.
Синонимы
Антонимы