tuckeln

[ˈtʊkəln]

По слогам tuck|eln

◆ Грамматический конструктор

Управление

tuckeln N— tuckeln.

„Das kleine Kind tuckelt langsam durch den Garten."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

tuckeln

Präteritum

tuckelte

Partizip II

hat getuckelt

§Значения

kroczyć, posuwać się

Mit kleinen, unsicheren oder mühsamen Schritten gehen.

Idzie małymi, niepewnymi lub mozolnymi krokami.

разговорное

Das kleine Kind tuckelt langsam durch den Garten.

— Małe dziecko powoli chodzi po ogrodzie.
Das kleine Kind tuckelt vorsichtig über den glatten Flur.

— Małe dziecko ostrożnie kroczy po gładkim korytarzu.

Синонимы

pełzać, czołgać się

Sich langsam und mühsam vorwärtsbewegen, oft in einer kriechenden oder geduckten Haltung.

Poruszać się powoli i z trudem do przodu, często w pozycji pełzającej lub przygarbionej.

разговорное

Die Maus tuckelte vorsichtig durch das hohe Gras.

— Mysz ostrożnie skradała się przez wysoką trawę.
Wir sind die ganze Nacht durch den Wald getuckelt.

— Całą noc jeździliśmy przez las.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

Präteritum претеритум

Imperativ императив

Konjunktiv I конъюнктив I

Konjunktiv II конъюнктив II

Partizip партицип

tuckelnd	Präsens
getuckelt	Perfekt

Infinitiv инфинитив

tuckeln

zu tuckeln

§Связанные слова