Прилагательное Частотностьtop-25k+CEFR C2

unbehauen

[ˈʊnbəˌhaʊ̯ən]
По слогам un|be|hau|en
§Значения
nieobrobiony, niewygładzony
Nicht glatt geschliffen oder bearbeitet, eine raue, natürliche Oberfläche aufweisend.
Nie wygładzone ani nieprzetworzone; posiadające chropowatą, naturalną powierzchnię.
нейтральное
  1. Wir kauften einen unbehauenen Stein für den Garten.
    — Kupiliśmy nieobrobiony kamień do ogrodu.
  2. Die Tischplatte aus unbehauenem Holz wirkt sehr rustikal.
    — Blat stołu z nieobrobionego drewna wygląda bardzo rustykalnie.
  3. Der Pfeiler ist unbehauen und zeigt die Spuren des Werkzeugs.
    — Słup jest nieobrobiony i nosi ślady narzędzi.
Синонимы
Антонимы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке