maddesiz, cisimsiz, manevi
Nicht aus Materie bestehend; geistig, immateriell oder seelisch.
Maddeye dayanmayan; zihinsel, maddi olmayan veya ruhsal.
☞ Genellikle felsefi veya dini bağlamlarda kullanılır.
-
Die Seele gilt als ein unkörperlicher Teil des Menschen.— Ruh, insanın bedensiz bir parçası olarak kabul edilir.
-
Götter werden oft als unkörperliche Wesen beschrieben.— Tanrılar genellikle cisimsiz varlıklar olarak tanımlanır.
-
Das Bewusstsein ist ein unkörperlicher Zustand.— Bilinç, bedensiz bir durumdur.
Синонимы
Антонимы