niepocieszony, zdruzgotany
In einem Zustand tiefer, unüberwindbarer Traurigkeit oder Verzweiflung befindlich.
Znajdujący się w stanie głębokiego, nieprzezwyciężalnego smutku lub rozpaczy.
-
Die Mutter war nach dem Verlust untröstlich.— Matka była bez pocieszenia po tej stracie.
-
Er weinte untröstlich in seinem Zimmer.— Płakał bez pocieszenia w swoim pokoju.
-
Ein untröstlicher Schmerz erfüllte ihr Herz.— Nieubłagany ból wypełnił jej serce.
Синонимы