verstreben

[fɛɐ̯ˈʃtreːbn̩]

По слогам ver|stre|ben

◆ Грамматический конструктор

Управление

verstreichen/verstreben (selten) N— mijać/upływać (rzadko)

„Die Zeit verstrebt unaufhaltsam."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

verstreben

Präteritum

verstrebte

Partizip II

hat verstrebt

§Значения

umarł

Sterben oder das Leben verlieren.

Umierać lub tracić życie.

возвышенное

☞ Używane niemal wyłącznie w odniesieniu do osób.

Der alte Mann verstrebte ganz ruhig in seinem Bett.

— Staruszek leżał zupełnie spokojnie w swoim łóżku.
Der alte König verstrebte nach einer langen Krankheit im Schloss.

— Stary król zmarł w zamku po długiej chorobie.

Синонимы

vergehen·dahingehen·ablaufen

mijać, upływać

Vergehen oder enden (meist im Zusammenhang mit Zeit oder Lebensphasen).

Upływać lub kończyć się (przeważnie w odniesieniu do czasu lub etapów życia).

возвышенное

Die kostbare Zeit verstrebt oft viel zu schnell.

— Cenny czas często mija zdecydowanie za szybko.
Die Jahre verstrebten so schnell, dass er kaum etwas bemerkte.

— Lata mijały tak szybko, że ledwo co zauważał.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

ich	verstrebe
du	verstrebst
er/sie/es	verstrebt
wir	verstreben
ihr	verstrebt
sie/Sie	verstreben

Präteritum претеритум

ich	verstrebte
du	verstrebtest
er/sie/es	verstrebte
wir	verstrebten
ihr	verstrebtet
sie/Sie	verstrebten

Imperativ императив

—
verstrebe	(du)
—
verstreben	wir
verstrebt	(ihr)
verstreben	Sie

Konjunktiv I конъюнктив I

ich	verstrebe
du	verstrebest
er/sie/es	verstrebe
wir	verstreben
ihr	verstrebet
sie/Sie	verstreben

Konjunktiv II конъюнктив II

ich	verstrebte
du	verstrebtest
er/sie/es	verstrebte
wir	verstrebten
ihr	verstrebtet
sie/Sie	verstrebten

Partizip партицип

verstrebend	Präsens
verstrebt	Perfekt

Infinitiv инфинитив

verstreben

zu verstreben

§Однокоренные

verstreicht

mijający, upływający

§Связанные слова

dauern·verlaufen·vergehen