vomir, dégobiller
Den Mageninhalt durch Erbrechen ausstoßen.
Expulser le contenu de l’estomac par le vomissement.
-
Er hat sich nach der Party direkt vollgekotzt.
-
Nach dem schlechten Essen vollkotzte er sich im Bad.
Синонимы
Антонимы
| ich | vollkotze |
| du | vollkotzt |
| er/sie/es | vollkotzt |
| wir | vollkotzen |
| ihr | vollkotzt |
| sie/Sie | vollkotzen |
| ich | vollkotzte |
| du | vollkotztest |
| er/sie/es | vollkotzte |
| wir | vollkotzten |
| ihr | vollkotztet |
| sie/Sie | vollkotzten |
| — | ||
| vollkotze | (du) | |
| — | ||
| vollkotzen | wir | |
| vollkotzt | (ihr) | |
| vollkotzen | Sie | |
| ich | vollkotze |
| du | vollkotzest |
| er/sie/es | vollkotze |
| wir | vollkotzen |
| ihr | vollkotzet |
| sie/Sie | vollkotzen |
| ich | vollkotzte |
| du | vollkotztest |
| er/sie/es | vollkotzte |
| wir | vollkotzten |
| ihr | vollkotztet |
| sie/Sie | vollkotzten |
| vollkotzend | Präsens |
| vollgekotzt | Perfekt |
| vollkotzen |
| vollzukotzen |