zwymiotować
Den Mageninhalt durch Erbrechen ausstoßen.
Wywołać wymioty w celu wydalenia zawartości żołądka.
-
Er hat sich nach der Party direkt vollgekotzt.— Po imprezie od razu zwymiotował.
-
Nach dem schlechten Essen vollkotzte er sich im Bad.— Po zjedzeniu tego niesmacznego jedzenia zwymiotował w łazience.
Синонимы
Антонимы