vomieren

[foˈmiːʁən]

По слогам vo|mie|ren

◆ Грамматический конструктор

Управление

etwas vomieren A— coś zwymiotować

„Das Kind hat den ganzen Tag nur Milch vomiert."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

vomieren

Präteritum

vomierte

Partizip II

hat vomiert

§Значения

wymiotować

Den Mageninhalt durch den Mund ausstoßen.

Wyrzucać zawartość żołądka przez usta.

нейтральное

☞ Medyczny termin specjalistyczny na wymioty.

Der Patient hat die ganze Nacht vomiert.

— Pacjent wymiotował całą noc.
Warum vomiert das Kind ständig?

— Dlaczego dziecko ciągle wymiotuje?

Синонимы

erbrechen·brechen·hochkommen

wypluwać, wykrztuszać

Etwas (z. B. eine Meinung oder ein Werk) mit Verachtung ablehnen oder ausspucken.

Odrzucać coś (np. opinię lub dzieło) z pogardą lub wypluwać to.

возвышенное

☞ Znaczenie przenośne; często w znaczeniu pejoratywnym.

Er vomierte bittere Worte gegen seine Feinde.

— Wyrzucał gorzkie słowa pod adresem swoich wrogów.
Die Kritik wurde förmlich vomiert.

— Krytykę wręcz wypluto.

Антонимы

essen·schlucken

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

ich	vomiere
du	vomierst
er/sie/es	vomiert
wir	vomieren
ihr	vomiert
sie/Sie	vomieren

Präteritum претеритум

ich	vomierte
du	vomiertest
er/sie/es	vomierte
wir	vomierten
ihr	vomiertet
sie/Sie	vomierten

Imperativ императив

—
vomiere	(du)
—
vomieren	wir
vomiert	(ihr)
vomieren	Sie

Konjunktiv I конъюнктив I

ich	vomiere
du	vomierest
er/sie/es	vomiere
wir	vomieren
ihr	vomieret
sie/Sie	vomieren

Konjunktiv II конъюнктив II

ich	vomierte
du	vomiertest
er/sie/es	vomierte
wir	vomierten
ihr	vomiertet
sie/Sie	vomierten

Partizip партицип

vomierend	Präsens
vomiert	Perfekt

Infinitiv инфинитив

vomieren

zu vomieren

§Однокоренные

derVomitus

wymioty, wymiotowanie

§Связанные слова

dieÜbelkeit·erbrechen·dieMagenverstimmung