koczowniczy, wędrowniczy, skłonny do wędrówek
Die Neigung oder Fähigkeit besitzend, von Ort zu Ort zu ziehen oder zu wandern.
Posiadający skłonność lub zdolność do przemieszczania się z miejsca na miejsce lub do wędrówek.
-
Einige Vogelarten sind sehr wanderlich.— Niektóre gatunki ptaków są bardzo wędrowne.
-
Er führt ein wanderliches Leben.— Prowadzi wędrowny tryb życia.
-
Die Bevölkerung blieb in dieser Region wanderlich.— Ludność w tym regionie nadal prowadziła koczowniczy tryb życia.
Синонимы