Глагол Частотностьtop-25k+CEFR A2

weg·gucken

[ˈvɛkˌɡʊkn̩]
По слогам weg|guck|en
◆ Грамматический конструктор
Управление
weggucken A— odwracać wzrok
„Er guckt einfach weg."
§ Грамматика
Основные формы · правильный · Отделяемая
Infinitiv
weggucken
Präteritum
guckte weg
Partizip II
hat weggeguckt
§Значения
odwrócić wzrok
Den Blick von etwas abwenden oder wegschauen.
Odwrócić wzrok od czegoś lub odglądać się.
разговорное
  1. Es war so gruselig, dass ich einfach weggucken musste.
    — Było tak przerażająco, że musiałam odwrócić wzrok.
  2. Er hat kurz weggeguckt, als der Unfall passierte.
    — Odwrócił wzrok na chwilę, gdy doszło do wypadku.
Синонимы
Антонимы
przymykać oko, ignorować
Etwas bewusst nicht sehen wollen oder ignorieren.
Świadomie nie chcieć czegoś widzieć lub to ignorować.
разговорное
☞ Często używane w przenośnym znaczeniu na określenie ignorowania problemów.
  1. Man darf bei Ungerechtigkeit nicht einfach weggucken.
    — Nie wolno po prostu odwracać wzroku od niesprawiedliwości.
  2. Sie hat bei dem Streit bewusst weggeguckt.
    — Celowo odwróciła wzrok podczas kłótni.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich gucke weg
du guckst weg
er/sie/es guckt weg
wir gucken weg
ihr guckt weg
sie/Sie gucken weg
Präteritum претеритум
ich guckte weg
du gucktest weg
er/sie/es guckte weg
wir guckten weg
ihr gucktet weg
sie/Sie guckten weg
Imperativ императив
guck(e) (du) weg
gucken wir weg
guckt (ihr) weg
gucken Sie weg
Konjunktiv I конъюнктив I
ich gucke weg
du guckest weg
er/sie/es gucke weg
wir gucken weg
ihr gucket weg
sie/Sie gucken weg
Konjunktiv II конъюнктив II
ich guckte weg
du gucktest weg
er/sie/es guckte weg
wir guckten weg
ihr gucktet weg
sie/Sie guckten weg
Partizip партицип
wegguckend Präsens
weggeguckt Perfekt
Infinitiv инфинитив
weggucken
wegzugucken
§Идиомы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке