zwitern

[ˈtsvitɐn]

По слогам zwi|tern

◆ Грамматический конструктор

Управление

zwitern N— zwitern.

„Die Sterne zwitern am Nachthimmel."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

zwitern

Präteritum

zwiterte

Partizip II

hat gezwitert

§Значения

ćwierkać, śpiewać

Ein helles, unregelmäßiges Geräusch machen, wie es Vögel tun.

Wydawać jasny, nieregularny dźwięk, taki jak ten, który wydają ptaki.

нейтральное

Die kleinen Vögel zwitern im Garten.

— Małe ptaszki ćwierkają w ogrodzie.
Hörst du, wie die Spatzen zwitern?

— Słyszysz, jak ćwierkają wróble?

Синонимы

funkeln·glitzern·zittern

Антонимы

erlöschen

ćwierkać, śpiewać czysto

In einer hohen, hellen Stimme singen oder sprechen.

Śpiewać lub mówić wysokim, jasnym głosem.

возвышенное

☞ Często używane metaforycznie w odniesieniu do bardzo jasnego, niemal dziecięcego głosu.

Das Kind zwiterte vor Freude.

— Dziecko chichotało z radości.
Sie hat den ganzen Abend gezwitert.

— Cały wieczór ćwierkała.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

ich	zwitere
du	zwiterst
er/sie/es	zwitert
wir	zwitern
ihr	zwitert
sie/Sie	zwitern

Präteritum претеритум

ich	zwiterte
du	zwitertest
er/sie/es	zwiterte
wir	zwiterten
ihr	zwitertet
sie/Sie	zwiterten

Imperativ императив

—
zwitere	(du)
—
zwitern	wir
zwitert	(ihr)
zwitern	Sie

Konjunktiv I конъюнктив I

ich	zwitere
du	zwiterest
er/sie/es	zwitere
wir	zwitern
ihr	zwiteret
sie/Sie	zwitern

Konjunktiv II конъюнктив II

ich	zwiterte
du	zwitertest
er/sie/es	zwiterte
wir	zwiterten
ihr	zwitertet
sie/Sie	zwiterten

Partizip партицип

zwiternd	Präsens
gezwitert	Perfekt

Infinitiv инфинитив

zwitern

zu zwitern

§Однокоренные

§Связанные слова

schimmern·leuchten·strahlen