tek-ebeveynli aile
Eine Familienform, in der nur ein Elternteil gemeinsam mit den Kindern lebt.
Yalnızca bir ebeveynin çocuklarla birlikte yaşadığı aile biçimi.
-
In einer Einelterfamilie muss ein Elternteil oft alle Aufgaben allein bewältigen.— Tek ebeveynli ailelerde, ebeveynlerden biri çoğu zaman tüm görevleri tek başına üstlenmek zorunda kalır.
-
Viele Kinder wachsen heute in einer Einelterfamilie auf.— Günümüzde birçok çocuk tek ebeveynli ailelerde büyüyor.
-
In einer Einelterfamilie ist die finanzielle Absicherung oft eine große Herausforderung.— Tek ebeveynli ailelerde mali güvence sağlamak genellikle büyük bir zorluktur.