jednoroczny
Die Eigenschaft, eine Dauer von genau einem Jahr zu haben.
Właściwość polegająca na tym, że trwa dokładnie jeden rok.
☞ Zazwyczaj używane jako rzeczownik (jednoroczność); jako przymiotnik częściej występuje w formie „jednoroczny”.
-
Die Einjährigkeit des Vertrages wurde im Dokument deutlich festgelegt.— W dokumencie wyraźnie określono, że umowa jest na rok.
-
Die Einjährigkeit des Mietvertrags wurde von beiden Parteien akzeptiert.— Roczny okres trwania umowy najmu został zaakceptowany przez obie strony.
-
Die Einjährigkeit dieses Projekts macht die Planung sehr einfach.— Jednoroczny okres trwania tego projektu znacznie ułatwia planowanie.
Синонимы