posłuszeństwo, uległość
Die Eigenschaft, sich anderen oder Regeln ohne Widerstand unterzuordnen.
Właściwość podporządkowywania się innym lub regułom bez oporu.
-
Seine totale Gefügigkeit war für die Vorgesetzten sehr hilfreich.— Jego całkowita uległość była bardzo przydatna dla przełożonych.
-
Man verlangt von den Mitarbeitern keine übermäßige Gefügigkeit.— Od pracowników nie wymaga się nadmiernej uległości.
Синонимы
Антонимы