wrażliwość, wyczucie
Die Eigenschaft, sehr empfindsam oder sensibel auf äußere Reize oder emotionale Situationen zu reagieren.
Właściwość polegająca na tym, że reaguje się bardzo wrażliwie lub nadwrażliwie na bodźce zewnętrzne lub sytuacje emocjonalne.
-
Ihre Gefühlsseligkeit macht sie zu einer großartigen Künstlerin.— Jej wrażliwość emocjonalna czyni z niej wspaniałą artystkę.
-
Man braucht eine gewisse Gefühlsseligkeit, um Musik zu verstehen.— Do zrozumienia muzyki potrzebna jest pewna wrażliwość emocjonalna.