душевний спокій, умиротворення
Ein Zustand des inneren Friedens, der Ruhe oder der geistigen Gelassenheit.
Стан внутрішнього спокою, тиші або душевної рівноваги.
-
Nach der Meditation spürte er eine tiefe Herrieden.— Після медитації він відчув глибокий спокій.
-
Die Stille des Waldes schenkte ihr Herrieden.— Тиша лісу дарувала їй спокій.