yeterlilik, kâfi olma
Das Ausmaß an ausreichender Menge, Zeit oder Qualität, um ein Ziel zu erreichen.
Bir hedefe ulaşmak için gerekli olan yeterli miktar, zaman veya kalitenin derecesi.
☞ Genellikle isim olarak kullanılır; ancak soyut bağlamlarda yeterlilik özelliğini tanımlayabilir.
-
Die Hinlänglichkeit der Beweise wurde vom Gericht kritisch geprüft.— Mahkeme, kanıtların yeterliliğini titizlikle inceledi.
-
Die Hinlänglichkeit der Informationen war für die Entscheidung entscheidend.— Bilgilerin yeterliliği, karar verme sürecinde belirleyici oldu.
Синонимы
Антонимы