ziemski, doczesny
Bezogen auf die Welt, die Erde oder das menschliche Dasein, im Gegensatz zum Geistigen oder Himmlischen.
W odniesieniu do świata, Ziemi lub ludzkiego bytu, w przeciwieństwie do tego, co duchowe lub niebiańskie.
☞ Często używane w kontekstach filozoficznych lub religijnych.
-
Trotz seiner religiösen Überzeugungen spürte er die Irdischkeit seines Lebens.— Mimo swoich przekonań religijnych odczuwał ziemski charakter swojego życia.
-
Die Irdischkeit des Menschen steht oft im Kontrast zu seinen spirituellen Sehnsüchten.— Ziemska natura człowieka często stoi w kontraście do jego duchowych aspiracji.
-
In seinen Gedichten beschreibt er die tiefe Irdischkeit des menschlichen Schicksals.— W swoich wierszach opisuje głęboko ziemski charakter ludzkiego losu.
Антонимы