szczęście wojenne
Das Glück oder der Erfolg, den ein Soldat oder eine Armee durch Zufall oder Schicksal im Kampf erfährt.
Szczęście lub sukces, jakiego żołnierz lub armia doświadczają przypadkiem lub z woli losu w bitwie.
-
Sein Überleben im Gefecht war reinem Kriegsglück zu verdanken.— Jego przetrwanie w walce było wynikiem czystego szczęścia wojennego.
-
Man darf sich nicht allein auf das Kriegsglück verlassen.— Nie wolno polegać wyłącznie na szczęściu wojennym.
-
Das Kriegsglück wandte sich plötzlich gegen die angreifende Armee.— Los wojenny nagle zwrócił się przeciwko atakującej armii.
Синонимы