rejestr gruntów, księga gruntów
Ein historisches Verzeichnis oder Register, das Grundbesitz, Steuerpflichten oder die Verwaltung eines Territoriums dokumentiert.
Historyczny wykaz lub rejestr, który dokumentuje własność gruntów, obowiązki podatkowe lub administrację danym terytorium.
☞ Odnosi się przeważnie do średniowiecznych lub wczesnonowożytnych dokumentów.
-
Der Historiker studierte das alte Landbuch sehr genau.— Historyk bardzo dokładnie studiował stary księgozbiór ziemski.
-
In diesem Landbuch sind alle Besitztümer verzeichnet.— W tym rejestrze nieruchomości odnotowano wszystkie posiadłości.
-
Die Informationen aus dem Landbuch sind heute wertvoll.— Informacje z księgi ziemskiej są dziś cenne.
Синонимы