Landfriede — WBuch

kamu huzuru, bölgesel barış

Ein historischer Rechtszustand, der die öffentliche Ordnung und den Schutz der Bürger vor Gewalt unter einem Landesherrn garantiert.

Bir hükümdarın yönetimi altında kamu düzenini ve vatandaşların şiddete karşı korunmasını garanti eden tarihsel bir hukuki durum.

возвышенное терминологическое

☞ Öncelikle Orta Çağ ve Erken Modern Dönem hukuk sistemine atıfta bulunur.

Der Kaiser verkündete den Landfrieden, um die Fehden zu beenden.

— İmparator, çatışmaları sona erdirmek için ülkede barışı ilan etti.
Die Verletzung des Landfriedens wurde streng bestraft.

— Barışın ihlali ağır bir şekilde cezalandırıldı.

genel barış, kamu huzuru

Ein allgemeiner Zustand des Friedens oder der Ruhe innerhalb eines bestimmten Gebiets oder Landes.

Belirli bir bölge veya ülke içinde huzur veya sükunetin genel durumu.

возвышенное

Nach dem Krieg kehrte endlich wieder Landfriede ein.

— Savaştan sonra nihayet ülkede barış sağlandı.
Wir müssen den Landfrieden in dieser Region bewahren.

— Bu bölgede huzuru korumak zorundayız.