Существительное Частотностьtop-25k+CEFR C2
die

Oberherrschaft

[ˈoːbɐˌhɛɐ̯ʃaft]
По слогам o|ber|herr|schaft
§ Грамматика
Genitiv
der Oberherrschaft
Plural
die Oberherrschaften
§Значения
nadpanowanie, zwierzchnictwo
Die absolute Macht oder die höchste Herrschaft über ein Gebiet oder eine Gruppe von Menschen.
Bezwzględna władza lub najwyższe panowanie nad jakimś terytorium lub grupą ludzi.
возвышенное терминологическое
  1. Die Oberherrschaft des Reiches wurde durch den Krieg infrage gestellt.
    — Hegemonia Cesarstwa została podważona przez wojnę.
  2. Niemand konnte die Oberherrschaft der alten Dynastie leugnen.
    — Nikt nie mógł zaprzeczyć zwierzchnictwu starej dynastii.
zwierzchnictwo, supremacja
Die Stellung oder der Status als übergeordneter Herrscher oder eine übergeordnete Instanz.
Pozycja lub status jako nadrzędny władca lub nadrzędna instancja.
возвышенное
  1. Die Oberherrschaft der Kirche über den Staat war früher üblich.
    — W przeszłości powszechne było dominowanie Kościoła nad państwem.
  2. Sie beanspruchten die Oberherrschaft in der Region für sich.
    — Roszczyli sobie prawo do zwierzchnictwa w tym regionie.
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке