Существительное Частотностьtop-25k+CEFR C1
der

Oberkommandierender

[ˌoːbɐkɔmanˈdiːʁəndɐ]
По слогам o|ber|kom|man|die|ren|der
§ Грамматика
Genitiv
des Oberkommandierenden
Plural
die Oberkommandierenden
§Значения
naczelny dowódca
Die Person, die die höchste Befehlsgewalt über die Streitkräfte besitzt.
Osoba, która posiada najwyższą władzę dowódczą nad siłami zbrojnymi.
нейтральное терминологическое
  1. Der Präsident fungiert als Oberkommandierender der Armee.
    — Prezydent pełni funkcję naczelnego dowódcy armii.
  2. Die Befehle des Oberkommandierenden wurden sofort ausgeführt.
    — Rozkazy naczelnego dowódcy zostały natychmiast wykonane.
Синонимы
naczelny dowódca, głównodowodzący
Eine Person, die in einer Organisation oder einem Verband die oberste Leitung innehat.
Osoba, która w organizacji lub związku sprawuje najwyższe kierownictwo.
возвышенное
☞ Często używane metaforycznie na określenie absolutnej władzy.
  1. In dieser Firma ist er der alleinige Oberkommandierende.
    — W tym przedsiębiorstwie jest jedynym naczelnym dowódcą.
  2. Niemand wagte es, den Oberkommandierenden zu widersprechen.
    — Nikt nie odważył się sprzeciwić naczelnemu dowódcy.
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке