Перевод
Интерфейс
Существительное Частотностьtop-25k+CEFR C1
der

Oberkommandierender

[ˌoːbɐkɔmanˈdiːʁəndɐ]
По слогам o|ber|kom|man|die|ren|der
§ Грамматика
Genitiv
des Oberkommandierenden
Plural
die Oberkommandierenden
§Значения
başkomutan
Die Person, die die höchste Befehlsgewalt über die Streitkräfte besitzt.
Silahlı kuvvetler üzerinde en yüksek komuta yetkisine sahip kişi.
нейтральное терминологическое
  1. Der Präsident fungiert als Oberkommandierender der Armee.
    — Cumhurbaşkanı, ordunun başkomutanıdır.
  2. Die Befehle des Oberkommandierenden wurden sofort ausgeführt.
    — Başkomutanın emirleri derhal yerine getirildi.
Синонимы
derOberbefehlshaber·derChef
en üst komutan, başkomutan
Eine Person, die in einer Organisation oder einem Verband die oberste Leitung innehat.
Bir organizasyon veya birlikte en üst düzey yönetimi üstlenen kişi.
возвышенное
☞ Genellikle mutlak otoriteyi ifade etmek için mecazi olarak kullanılır.
  1. In dieser Firma ist er der alleinige Oberkommandierende.
    — Bu şirkette o, tek komutan konumundadır.
  2. Niemand wagte es, den Oberkommandierenden zu widersprechen.
    — Hiç kimse Başkomutan’a karşı çıkmaya cesaret edemedi.
§Однокоренные
kommandieren
emretmek
derBefehl
emir, talimat
kommandantisch
emredici, otoriter
derBefehlshaber
komutan
§Связанные слова
dasMilitär·derGeneral·dasHeer

Сообщить об ошибке