Существительное Частотностьtop-25000CEFR C2
das

Pflichtmandat

[ˈpflɪçtmanˌdaːt]
По слогам pflich|tman|dat
§ Грамматика
Genitiv
des Pflichtmandats
Plural
die Pflichtmandate
§Значения
obowiązkowy nakaz
Ein Auftrag oder eine Verpflichtung, die eine Person oder Institution aufgrund einer gesetzlichen oder vertraglichen Regelung wahrnehmen muss.
Zadanie lub obowiązek, który osoba lub instytucja musi wykonać na podstawie przepisów prawnych lub umownych.
терминологическое
  1. Der Anwalt übernahm das Pflichtmandat gemäß der neuen Verordnung.
    — Adwokat przyjął obowiązkowe zlecenie zgodnie z nowym rozporządzeniem.
  2. Die Erfüllung des Pflichtmandats ist rechtlich streng geregelt.
    — Wypełnienie obowiązków wynikających z mandatu jest ściśle uregulowane prawem.
obowiązkowe mandat
Ein Mandat, das nicht auf freiwilliger Basis, sondern durch eine formale Zuweisung erfolgt.
Mandat, który nie powstaje na zasadzie dobrowolności, lecz w wyniku formalnego przydzielenia.
нейтральное
  1. Es handelt sich hierbei nicht um eine Wahl, sondern um ein Pflichtmandat.
    — Nie chodzi tu o wybór, lecz o obowiązek.
  2. Durch die Zuweisung wurde das Pflichtmandat sofort wirksam.
    — W wyniku przydziału obowiązek ten natychmiast wyszedł w życie.
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке