Prärogative — WBuch

prerogatywa, przywilej

Ein besonderes Vorrecht oder eine Befugnis, die nur einer bestimmten Person oder Gruppe zusteht.

Szczególne przywileje lub uprawnienia, które przysługują wyłącznie określonej osobie lub grupie.

возвышенное терминологическое

Es ist die Prärogative des Königs, Gnaden zu erteilen.

— Przyznawanie łask jest prerogatywą króla.
Diese Entscheidung liegt allein in der Prärogative des Vorstandes.

— Ta decyzja należy wyłącznie do kompetencji zarządu.

Синонимы

Антонимы

wyłączne prawo

Ein exklusives Recht zur Entscheidung oder Handlung in einem bestimmten Bereich.

Wyłączne prawo do podejmowania decyzji lub działań w określonej dziedzinie.

нейтральное терминологическое

Die Wahl des neuen Leiters blieb die Prärogative der Eigentümer.

— Wybór nowego kierownika pozostał prerogatywą właścicieli.
Es ist seine Prärogative, die Strategie zu bestimmen.

— To jego prerogatywa – wyznaczać strategię.