неспокій, невгамовність
Ein Zustand ständiger Unruhe oder Bewegungsdrang ohne Ruhephasen.
Стан постійної неспокійності або прагнення до руху без жодних періодів спокою.
-
Seine Rastlosigkeit macht es ihm schwer, nachts zu schlafen.— Його неспокій заважає йому спати вночі.
-
Die Rastlosigkeit der Kinder war nach dem langen Ausflug spürbar.— Після довгої прогулянки було помітно, наскільки діти неспокійні.
Синонимы