Stadtbürger

[ˈʃtatˌbʏʁɡɐ]

По слогам stadt|bür|ger

§ Грамматика

Genitiv

des Stadtbürgers

Plural

die Stadtbürger

§Значения

mieszkaniec miasta

Ein Bewohner einer Stadt, der das Bürgerrecht besitzt.

Mieszkaniec miasta, który posiada prawa obywatelskie.

нейтральное

Früher musste ein Stadtbürger bestimmte Abgaben leisten.

— W dawnych czasach mieszkaniec miasta musiał płacić określone opłaty.
Die Rechte der Stadtbürger wurden im Rat beschlossen.

— Prawa mieszkańców miasta zostały uchwalone w radzie.

Синонимы

mieszczanin

Ein Bürger der städtischen Gesellschaft, oft im Sinne eines respektablen Bürgertums.

Obywatel społeczności miejskiej, często w znaczeniu szanowanej warstwy mieszczańskiej.

возвышенное

Er galt als ein angesehener Stadtbürger seiner Zeit.

— Uważano go za szanowanego mieszkańca miasta w swoich czasach.
Das Ideal des gebildeten Stadtbürgers prägte die Epoche.

— Ideał wykształconego mieszczanina wyznaczał kierunek tamtej epoki.

§Однокоренные

§Связанные слова