ölüm çanı
Eine Glocke, die traditionell das Sterben eines Menschen oder den Tod einer Person ankündigt.
Geleneksel olarak bir insanın ölümünü veya bir kişinin vefatını bildiren çan.
-
Man hörte die ferne Sterbeglocke in der Nacht.— Geceleyin uzaktan ölüm çanının sesi duyuluyordu.
-
Die Sterbeglocke läutete, als der alte Mann starb.— Yaşlı adam öldüğünde ölüm çanı çaldı.
-
Der Klang der Sterbeglocke verbreitete Angst im Dorf.— Ölüm çanının sesi köyde korku yaydı.
Синонимы