głuchoniemy
Eine Person, die sowohl nicht hören als auch nicht sprechen kann.
Osoba, która nie może ani słyszeć, ani mówić.
☞ Obecnie termin ten często jest postrzegany jako stygmatyzujący; zaleca się używanie określenia „głuchy”.
-
Der Taubstummer nutzt oft die Gebärdensprache zur Kommunikation.— Głuchoniemy często korzysta z języka migowego do komunikacji.
-
Früher wurde er als Taubstummer bezeichnet.— Wcześniej określano go mianem głuchoniemego.
-
Die Kommunikation mit dem Taubstummen war schwierig.— Komunikacja z osobą głuchoniemą była trudna.
Синонимы