işitme ve konuşma engelli
Eine Person, die sowohl nicht hören als auch nicht sprechen kann.
Ne işitebilen ne de konuşabilen bir kişi.
☞ Bu terim günümüzde çoğu zaman damgalayıcı olarak algılanmaktadır; bunun yerine ‘işitme engelli’ terimi tercih edilmektedir.
-
Der Taubstummer nutzt oft die Gebärdensprache zur Kommunikation.— İşitme ve konuşma engelli kişi, iletişim kurmak için genellikle işaret dilini kullanır.
-
Früher wurde er als Taubstummer bezeichnet.— Eskiden ona sağır-dilsiz denirdi.
-
Die Kommunikation mit dem Taubstummen war schwierig.— İşitme engelli kişiyle iletişim kurmak zordu.
Синонимы