Существительное Частотностьtop-10000CEFR C1
die

Unausgeglichenheit

[ˌʊnˈaʊ̯sɡəˌlaɪ̯çn̩]
По слогам un|aus|ge|gli|chen|heit
§ Грамматика
Genitiv
der Unausgeglichenheit
§Значения
niezrównoważony, niestabilny
Ein Zustand des Mangels an innerer oder äußerer Harmonie und Stabilität.
Stan braku wewnętrznej lub zewnętrznej harmonii i stabilności.
нейтральное
☞ Często używane jako rzeczownik; jako przymiotnik częściej stosuje się formę „unausgeglichen”.
  1. Seine ständige Unausgeglichenheit belastet seine gesamte Familie.
    — Jego chroniczna niestabilność psychiczna obciąża całą jego rodzinę.
  2. Seine ständige Unausgeglichenheit macht es ihm schwer, sich auf die Arbeit zu konzentrieren.
    — Jego ciągła niestabilność sprawia, że trudno mu skupić się na pracy.
  3. Seine innere Unausgeglichenheit führt oft zu plötzlichen Stimmungsschwankungen.
    — Jego wewnętrzny nierównowag emocjonalny często powoduje nagłe wahania nastroju.
Синонимы
Антонимы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке