niewykonalność, niemożliwość
Die Eigenschaft, dass ein Wunsch, ein Versprechen oder eine Bedingung nicht realisiert oder erfüllt werden kann.
Właściwość polegająca na tym, że życzenie, obietnica lub warunek nie mogą zostać zrealizowane lub spełnione.
☞ Często używane w kontekście abstrakcyjnym lub filozoficznym.
-
Die unerfüllbarkeit seiner Träume war offensichtlich.— Było oczywiste, że jego marzenia są niemożliwe do spełnienia.
-
Man erkannte die unerfüllbarkeit der Forderung.— Uświadomiono sobie, że żądanie jest niemożliwe do spełnienia.
Синонимы
Антонимы