przyczyna nieszczęścia, przyczyna wypadku
Der grundlegende Faktor oder Umstand, der ein Unglück oder einen Unfall herbeigeführt hat.
Podstawowy czynnik lub okoliczność, która spowodowała nieszczęście lub wypadek.
-
Die Ermittler suchten nach der genauen Unglücksursache.— Śledczy starali się ustalić dokładną przyczynę nieszczęścia.
-
Menschliches Versagen war die einzige Unglücksursache.— Błędy ludzkie były jedyną przyczyną nieszczęścia.
-
Man konnte die Unglücksursachen noch nicht feststellen.— Nie udało się jeszcze ustalić przyczyn nieszczęścia.
Синонимы