niepocieszalna, nieodwracalna
Der Zustand, in dem ein Schmerz, ein Verlust oder eine Situation absolut nicht zu lindern oder zu trösten ist.
Stan, w którym ból, strata lub sytuacja są całkowicie niemożliwe do złagodzenia lub ukoienia.
☞ To słowo jest najczęściej używane jako rzeczownik; jako przymiotnik istnieje jedynie forma „untröstlich”.
-
Die Untröstlichkeit seines Schmerzes war für alle Anwesenden spürbar.— Bezradność w obliczu jego bólu była wyczuwalna dla wszystkich obecnych.
-
Die Untröstlichkeit nach dem plötzlichen Verlust seines Hundes war tief.— Brak pocieszenia po nagłej utracie psa był ogromny.
-
Die Untröstlichkeit nach dem Verlust der Heimat war für die Familie greifbar.— Bezradność po utracie ojczyzny była dla tej rodziny namacalna.
Синонимы
Антонимы