Vanität — WBuch

próżność, zarozumiałość

Übersteigerte Selbstliebe oder die Eigenschaft, sich übermäßig auf das Äußere oder den eigenen Ruf zu konzentrieren.

Nadmierna miłość własna lub skłonność do nadmiernego skupiania się na wyglądzie zewnętrznym lub własnej reputacji.

нейтральное

Seine Vanität verhinderte, dass er seine Fehler zugab.

— Jego próżność uniemożliwiła mu przyznanie się do błędów.
Sie kämpft ständig gegen ihre eigene Vanität an.

— Ciągle walczy ze swoją własną próżnością.

Синонимы

Антонимы

marność, próżność

Die Eigenschaft, oberflächlich oder bedeutungslos zu sein; Nichtigkeit.

Właściwość bycia powierzchownym lub bezwartościowym; nicość.

возвышенное

☞ W filozofii lub literaturze często używane w znaczeniu przemijalności.

Die Dichter thematisierten die Vanität des menschlichen Lebens.

— Poeci poruszali temat marności ludzkiego życia.
In der Vergänglichkeit liegt die Vanität aller Dinge.

— W przemijalności tkwi marność wszystkich rzeczy.