uykululuk, uyuşukluk
Der Zustand, durch Schlafmangel oder gerade erst aufgewacht zu sein.
Uykusuzluktan veya yeni uyanmış olmaktan kaynaklanan durum.
-
Ihre Verschlafenheit war nach dem frühen Wecken deutlich sichtbar.— Erken kalktıktan sonra uykulu hali açıkça görülüyordu.
-
Trotz der Verschlafenheit konnte er die Prüfung bestehen.— Uykulu olmasına rağmen sınavı geçmeyi başardı.
Синонимы
Антонимы