czterojęzyczność
Die Fähigkeit oder der Zustand, vier verschiedene Sprachen zu beherrschen.
Zdolność lub stan opanowania czterech różnych języków.
☞ Jest to przymiotnik rzeczownikowy (rzeczownik).
-
Seine Viersprachigkeit ist für den Job sehr wichtig.— Jego znajomość czterech języków jest bardzo ważna w tym zawodzie.
-
Die Viersprachigkeit der Kinder fördert ihre kognitive Entwicklung.— Wielojęzyczność dzieci wspomaga ich rozwój poznawczy.