czasownik podstawowy
Ein Verb, das aus einem Stamm bildet und keine zusätzlichen Präfixe oder Suffixe zur Bedeutungserweiterung benötigt.
Czasownik, który tworzy się bezpośrednio z rdzenia i nie wymaga dodatkowych przedrostków ani przyrostków do rozszerzenia znaczenia.
-
In der Grammatik unterscheidet man zwischen Präfixverben und dem Wurzelverb.— W gramatyce rozróżnia się czasowniki z przedrostkiem oraz czasownik podstawowy.
-
Das Wurzelverb bildet die Basis für viele Ableitungen.— Czasownik podstawowy stanowi podstawę dla wielu derywatów.
-
Kann dieses Wort als reines Wurzelverb klassifiziert werden?— Czy to słowo można zaklasyfikować jako czysty czasownik nieprzechodni?
Синонимы